…αστειοφόρες

Πάνε περίπου εβδομήντα χρόνια από τότε που το τελευταίο αστειοφόρο πλοίο προσάραξε στα  βράχια του νησιού μας. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες το φορτίο χάθηκε. Μέσα από ένα τεράστιο ρήγμα σε σχήμα χαμόγελου χύθηκε από τ’ αμπάρια και παρασύρθηκε από τα ρεύματα της  θάλασσας.

Λένε, πως για ένα ολόκληρο φεγγάρι, τις νύχτες, απ’ τη χώρα του νησιού κοιτάζοντας προς την θάλασσα, έβλεπες κάτι, μια λάμψη υποθαλάσσια, να ακολουθεί την πορεία των ρευμάτων. Κι ανάμεσα στις πνοές του αέρα, αν αφουγκραζόσουν, μπορούσες να ακούσεις γέλια και χαρούμενες φωνές.

Και για όλα ξέρετε ποιος φταίει; Ο Κωνσταντής ο καφετζής φταίει. Που έτσι για καλαμπούρι, είπε στον νεοδιόριστο φαροφύλακα πως καλύτερα να τον σβήσει τον φάρο γιατί χάλασε λέει η λάμπα κι αναβοσβήνει. Και πνίγηκαν στα γέλια.