…για το άσπρο της κιμωλίας
12/04/2009
Τώραγια κλωθογυρνάς, αλυχτάς σα σκυλί δίβουλο, φευγάτο κι άφευγο μαζί. Όταν ήπρεπε να ονοματίσεις τ’ αδικο, καμωνόσουν τον άξερτο.
Τότενες ηξεύραμε δυο. Τώρα ξεύρει ούλ’ η μεριά, πως άφηκες να τη γεράσ’ η φυλακή. Σκιάχτηκες να μολοήσεις πω σα φαρμάκεψαν τον άντρα της, την είχες στο κρεβάτι σου τανάσκελα.
Κι ήπεσε το φταίξιμο πάνου της.
Ήκουγα ολονυχτίς που σκούζατε, βογκούσατε… Ηγώ αύπνωτος, άνιωτος, δερόμουν, να σβήκει η φλόγα στα σκέλια μου.
Το μούγκωσα. Το μασα το ψέμα σου, τ’ αδέλφωσα.
Την είδα ψες. Άσπρο της κιμωλίας η τρίχα της.
«Δεκαπέντε χρόνια αδικίας Γιάγκο». Έτσιδά μωπε.
«Πε τ’ αδελφού σου να μη με σκιάζεται. Τη ψυχή του την άλαλη να σκιάζεται. Το δίκιο πε του, φευγάτο είναι · κιμωλία. Μα τ’ άδικο μελάνι άφευγο».
12/04/2009 at 2:52 πμ
όμορφο κι αλλιώτικο,
απτές, γεμάτες, χειροπιαστές οι λέξεις,
σκαλώνουν μιά-μιά στην αφή,
άφευγο είναι πούναι τ’άδικο, αλήθεια !
12/04/2009 at 9:34 πμ
Καμιά φορά ψάχνοντας για λέξεις βρίσκεις αλήθειες.
12/04/2009 at 4:05 μμ
καταπληκτικό!!!!
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.
13/04/2009 at 8:39 πμ
@ Σταύρος
Καλό Πάσχα Σταύρο.
13/04/2009 at 1:06 μμ
Καταπληκτική ιστορία, δεν έχω λόγια…Καλά να περνάς, καλό Πάσχα να έχουμε…
13/04/2009 at 11:59 μμ
Καλό Πάσχα με υγεία…
apneagr
14/04/2009 at 12:53 πμ
Πράγματι…
Οι λέξεις είναι σαν καρφιά και σκαλώνουν τα νοήματα.
Καρφιά καρφωμένα που εξέχουν όμως κι όπως περνάς απο δίπλα τους…πότε πιάνεται το μανίκι, πότε η μπλούζα, πότε σκίζεται το πουκάμισο…
Πολύ ωραίο.
15/04/2009 at 8:22 μμ
@ Artanis
Καλή ανάταση
@ apneagr
Νασαι καλά. Καλά να περάσεις.
@αλέξανδροςανδρουλάκης
Σε ευχαριστώ πολύ Αλέξανδρε.
20/04/2009 at 1:36 πμ
το δίκιο κιμωλία και το άδικο μελάνι άφευγο ε; ωραίο.. Αν και νομίζω ότι και από κιμωλίες έχουμε έλειψη!
Καλό πάσχα βασίλη μου
22/04/2009 at 9:49 πμ
@ ΑνέστηςΜ
Και από σουπιές έχουμε πλεόνασμα.
Χρόνια πολλά με κάποια καθυστέρηση Ανέστη.
23/04/2009 at 9:05 μμ
πάντα καταφέρνεις να μ αφήνεις άφωνη…
(ναι δεν γράφω,όπως και δεν ξεχνώ ποτέ παλιές γειτονιές και σχεδόν κάθε μέρα σας “επισκέπτομαι”
χαμόγελο
α ναι και χρόνια πολλά
24/04/2009 at 8:56 πμ
@ alkyoni
Καλημέρα και χρόνια πολλά.
Κι εγώ τελευταία δεν προλαβαίνω να γράψω. (Επαγγελματικές υποχρεώσεις…)
Να είσαι καλά.