…για έναν έρωτα
01/03/2009
Εικοστή πέμπτη Μαρτίου μεσημέρι. Νέκρα στο καφενείο. Απέναντι η Μάγδα μαγειρεύει μπακαλιάρο σκορδαλιά. Ο Στέλιος ο καφετζής την χαζεύει πίνοντας μια μπύρα ξεροσφύρι.
Η Μάγδα γυρνάει και τον κοιτάζει στα μάτια. Όχι όπως τις άλλες φορές. Ο Στέλιος πάει να πέσει από την καρέκλα. Αυτή του χαμογελάει. Αυτός σηκώνεται και στρώνει ένα τραπέζι στην αυλή της κάτω από την μουριά.
Η Μάγδα φέρνει το φαγητό και κρασί. Σαν να γίνεται αυτό από χρόνια.
Έφαγαν, ήπιαν, γέλασαν…
Η Μάγδα μαζεύει το τραπέζι και λέει. «Θα ρίξω λίγο νερό πάνω μου Στέλιο. Ρίξε και συ. Όταν κλείσω τα παραθυρόφυλλα, έλα.»
Όταν το λευκό της χέρι πρόβαλε και τράβηξε απαλά τα παντζούρια, αυτός σηκώθηκε και διέσχισε αργά τον δρόμο .
Μπήκε στο σπίτι της. Μπήκε μέσα της.
…………………………… καλό μήνα
01/03/2009 at 12:12 μμ
ξερεις τι θα ηθελα;
να εχω στα χερια μου ενα βιβλιο γραμμενο απο εσενα, μ όλες αυτες τις εικονες που παρουσιαζεις καθημερινα..
αληθεια..
εβαλα τον Μαρτη μου απο νωρις σημερα..
καλο μηνα!!!
02/03/2009 at 10:48 πμ
@ αγκαλίες του φεγγαριού.
Ένα βιβλίο ε; Και γω θα το ήθελα.
Για να δούμε. Ίσως. Αν βρω εκδότη.
02/03/2009 at 1:08 μμ
Καλό μήνα αι με το καλό το βιβλίο.
02/03/2009 at 1:22 μμ
@ akamas
Σε ευχαριτώ, νά σαι καλά και καλή άνοιξη.
02/03/2009 at 9:06 μμ
Καλή Σαρακοστή. Τον μπακαλιάρο σκορδαλιά θα τον γευτούμε λίγο αργότερα, σήμερα ντολμαδάκια γιαλατζί και ταραμοσαλάτα. Άλλη μια όμορφη ιστορία. Ασυναγώνιστη η “οδός Κρήνης”
Την καλησπέρα μου
02/03/2009 at 10:23 μμ
με συγκίνησες ευχάριστα, απαλά, όμορφα.
02/03/2009 at 10:54 μμ
Βρες εναν εκδότη, καταπληκτικές οι ιστορίες σου…Κι αυτή πολύ τρυφερή…
καλή βδομάδα…
03/03/2009 at 12:35 πμ
@ didymina
Καλησπέρα και καλή Σαρακοστή. Πεθύμησα μπακαλιάρο σκορδαλιά και πήρα έναν μεζέ από την οδό Κρήνης
@ Ρο
Με συγκίνησε και εμένα το σχόλιό σου αγαπητέ Ροίδη.
@ Artanis
Σε ευχαριστώ πολύ. Καλή εβδομάδα και καλή Άνοιξη και για εσένα.
03/03/2009 at 10:34 μμ
Όμορφες οι ιστορίες σου, με ταξιδεύουν σ έναν άλλο κόσμο πιο ζεστό, μακριά από δήθεν κ πρέπει..πιστεύω ότι εμείς απέχουμε πολύ από αυτόν τον κόσμο..ρίχνουμε τοίχο μπροστά μας γιατί φοβόμαστε..θέλουμε τη σιγουριά της μοναξιάς.
Μπράβο στη Μάγδα για το κάλεσμά της!
04/03/2009 at 1:57 πμ
@ M.A
Που και που συμβαίνουν χαλάει ο καιρός και εδώ. Παγώνει και ξαναζεσταίνει.
Ποια είναι η σωστή σειρά αλήθεια; Η σιγουριά της μοναξιάς ή η μοναξιά της σιγουριάς;