…και τρία “Αχ”
24/01/2009

Και ξαφνικά κάνει το μωρό μία έτσι, τραβάει τη μαντίλα και η μελαψή ομορφιά της ανατινάζεται. Εκεί, μπροστά στα μάτια μας. Οι τρεις άντρες που στεκόμαστε στην ουρά του ταμείου στρέφουμε το βλέμμα στο σημείο της έκρηξης και συλλαμβάνουμε το τίναγμα των μαύρων μαλλιών της στον αέρα.
Αυτή μαλώνει το μωρό χαμογελώντας και ξαναφοράει τη μαντίλα της ενώ εμείς για πρώτη φορά νιώθουμε πως καταλαβαίνουμε την γλώσσα της ερήμου. (ή της ερημιάς μας; )
Το παιδάκι προσπαθεί επίμονα να πυροδοτήσει όλη τη γυναικεία ομορφιά. Με το ένα χέρι τραβάει το μαντήλι που καλύπτει τον εξαίσιο λαιμό της και με το άλλο το περιττό ύφασμα που κρύβει το δίδυμο κάλλος τους στήθους της. Και τότε καταλαβαίνω γιατί η γλώσσα των Αράβων έχει τόσα πολλά «αχ».



25/01/2009 at 1:08 πμ
Ωραίο !
Η τέχνη του υπαινιγμού και
πολλές-πολλές ποιητικές άδεις !
http://www.cuisine-marocaine.com/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=2676&forum=27
25/01/2009 at 11:29 πμ
@ Hypericum Perforatum
Η ημέρα έφτανε στο τέλος της. Περιμένοντας στην ουρά του ταμείου στο σούπερ μάρκετ το μυαλό μου ξεφύλλιζε τις εικόνες της ημέρας. Τίποτα το ξεχωριστό δεν είχε συμβεί μέχρι που δύο ταμεία πιο εκεί εμφανίστηκαν δύο νέες γυναίκες που φορούσαν μαντίλες, μιλούσαν αραβικά και είχαν βάλει τα μικρά αγοράκια τους στο καλάθι μαζί με μερικά κουτιά γάλατα και κορν φλέικς. Το ένα έκλαιγε, ζήταγε τσίχλες και η μαμά του το πήρε αγκαλιά. Η συνέχεια είναι ήδη γνωστή.
27/01/2009 at 9:42 μμ
Και η γλώσσα των καλογριών έχει πολλά “αμήν”
28/01/2009 at 2:36 πμ
@ αλέξανδρος ανδρουλάκης
…και των εξουσιαστών πολλά “νυν και αεί”
30/01/2009 at 12:52 πμ
… είσαι άντρας.
01/02/2009 at 2:31 μμ
Πολύ όμορφη ανάπλαση της σκηνής που ξετυλίχτηκε μπροστά σας !
12/02/2009 at 9:13 μμ
Ψάχνοντας διάφορα, βρήκα το κείμενο. Διαβάζοντας το, ταξίδεψα για λίγο μέχρι ένα σταθμό τρένων, κάπου όπου υπήρχε ήλιος και άμμος και ταξιδιώτες που περιμένουν, και είδα όλη την ιστορία μπροστά μου. Μετά είδα το σχόλιο, έχασα το σταθμό και την έρημο και προσγειώθηκα μέσα στο σούπερ μάρκετ. Αλλά ίσως απλώς επηρεάστηκα από “τη γλώσσα της ερήμου”.
13/02/2009 at 2:31 μμ
@ traveller
Ελπίζω να μην ήταν οδυνηρή η προσγείωση