…για το κουμάντο της

Η γιαγιά Κυριακούλα με ήθελε πολιτικό μηχανικό. “Δε πειράζει, τι πολιτικός μηχανικός, τι καθηγητής και οι δυο με τούβλα χτίζουν”  είπε και ξεδίπλωσε το μαντιλάκι που μου φύλαγε το δώρο της για τα συγχαρήκια.

Στα στερνά της μου αποκάλυψε το μυστικό. Που έβρισκε λεφτά να μας χαρτζιλικώνει όλα τα εγγόνια καθότι ο παππούς ήταν τόσο σφιχτοχέρης;

“Είχα Βασιλάκη μου διπλά βάζα. Τα μισά τάχα κρυμμένα. Κάθε φορά που αγόραζα να πούμε το ρύζι του μήνα , έκλεβα από τη σακούλα δυο κουταλιές και γέμιζα ένα κρυφό βαζο. Λίγο λίγο ερχότανε μήνας που τα κρυφά βάζα γέμιζαν. Τα φανέρωνα τότε και έκρυβα τα άλλα, τα άδεια, να νομίζει ο παππούς πως είχα ψωνίσει. Τα λεφτά του μήνα, τα έκρυβα στο μαντήλι και έκανα το  κουμάντο μου”.