…για μία παύση
27/11/2008
Υποπτεύομαι ότι η νονά Λεμονιά γνωρίζει καλά πως η όποια πρόοδος μου σχετίζεται με την παρουσία μιας γυναίκας δίπλα μου.
Δεν την έχω δει ποτέ να χαμογελάει στα μαθήματα πιάνου. Η δακτυλοθεσία είναι μόνιμο σημείο προστριβής μας.
«Τα δάκτυλά σου δεν γνωρίζουν την θέση τους στο κλαβιέ. Αυτό είναι εξ ίσου επιβλαβές με το μυαλό ενός ανθρώπου που δεν γνωρίζει την θέση του σε αυτόν τον κόσμο. Δεν θα μπορέσει ποτέ να αλλάξει. Μήτε τη θέση του μήτε τον κόσμο.
Η γυναίκα αυτή είναι για σένα σαν το κλειδί του φα, σε μπερδεύει και σε παιδεύει. Πάλι αγνόησες την παύση. Σου έχω επαναλάβει πως οι παύσεις χρωματίζουν. Το ίδιο ακριβώς είσαι και εσύ για την γυναίκα αυτή. Μία παύση τετάρτου. Παύση σου είπα…»
(Από την Οδό Κρήνης)
27/11/2008 at 5:21 πμ
Συχγωρήστε με η ταχύτητα του δαίμονος του “κλαβιέ” του pc, έκανε το θαύμα της.
Παραθέτω το σχόλιο εξ αρχής.
Γνωρίζω έναν καταπληκτικό μουσικό, που δεν έμαθε δακτυλοθεσία, ούτε κάν νότες… μα γράφει μουσική που τσακίζει το μυαλό και την ψυχή μου…
Ευτυχώς που η νονά Λεμονιά δεν τον γνωρίζει.
Γυναίκα, “παύση” εκείνος…
Γιατί;
Αν παίζεις “μουσική” δεν χρειάζεται να αλλάξεις τίποτα και κανέναν.
Άσχετα με το κλειδί, εννίοτε οι “ήχοι” ξεπερνούν και το όριο του κλαβιέ.
Και το κυριότερο, χωρίς παύσεις.
Καλή σας ημέρα εύχομαι.
28/11/2008 at 1:02 πμ
Παύσεις…
Επειδή έχω κάνει αρκετά εώς και πολλά χρόνια κλασσικού πιάνου…
Πιστέψτε με…
Η νονά η Λεμονιά ήξερε-ξέρει πολλά περισσότερα απο αυτά που σας έχει ήδη πει…
Κάποια στιγμή, είμαι σίγουρη ότι θα σας μιλήσει και για το κλειδι του Do…
Eκεί απλά λειτουργεί το ένστικτο…
Και οι παύσεις…
Χωρίς αυτές τα πάντα θα ταν μονο-τονα.
Καλο Ξημέρωμα
28/11/2008 at 9:24 πμ
@ masterpcm
Καλημέρα με χρωματιστές παύσεις σας εύχομαι.
@ TiTaNiA
Το κλειδί του Ντο δεν το γνωρίζω. Το κλειδί του φα με δυσκόλεψε, όχι τόσο όμως όσο τα άλλα κλειδιά, του “αν” του “θα” του “μα” του “αχ”
Καλημέρα.
29/11/2008 at 1:49 πμ
Κι αν – λέω αν – στην πρώτη πρόταση, αντικαθιστούσαμε τη λέξη “πρόοδος” με τη λέξη “οπισθοδρόμιση”;
Ναι , εντάξει , τότε θα ήταν δική μου ιστορία και όχι δική σου αλλά…λέω πάλι
γιατί “μία” παύση;
Οι δύο “ουκ ανδρός σοφού”;
30/11/2008 at 1:59 πμ
@ αλέξανδρος ανδρουλάκης
Αν αντικαθιστούσαμε τη λέξη πρόοδο με τη λέξη οπισθοδρόμηση θα έπρεπε να υιοθετήσουμε τη “θέση” του Γ.Χειμωνά πως ο μόνος τρόπος να μη χάσει ο άνδρας τη μάχη με τη γυναίκα είναι να μη τη δώσει.
30/11/2008 at 3:14 πμ
Εντάξει δεν διαβάσαμε τον Χειμωνά όταν έπρεπε.
Τώρα τι κάνουμε; Τι έχει να πει ο Χειμωνάς για την οπισθοχώρηση; Υπάρχει ελπίδα;
30/11/2008 at 10:51 πμ
@ αλέξανδρος ανδρουλάκης
Αν υπάρχει ελπίδα στην οπισθοχώρηση; Αν είναι άτακτη, όχι – αν είναι συντεταγμένη, ναι.
02/12/2008 at 1:52 πμ
Φταίει που κάποιοι άντρες βιώνουν τον έρωτα σαν αδυναμία…
Και οι γυναίκες οσμιζόμαστε το φόβο