…υποψιασμένες

Ο κύριος Ιρ είναι αθώος. Είμαι βέβαιος, γι’ αυτό προτίθεμαι να μη συνεχίσω την ανάγνωση της ιστορίας. Ήδη ο δημιουργός  άρχισε να σπέρνει υπόνοιες, ενδεχόμενα, υποψίες, να προετοιμάζει την ανατροπή. Και δεν έχω καμία όρεξη για ανατροπές. Τουλάχιστον αυτή τη στιγμή.

Η φωτιά στο τζάκι ανασαίνει με δυσκολία. Αφήνω το βιβλίο, ταράζω τα κούτσουρα, σκαλίζω τη θράκα, φυσάω, ζωντανεύει. Έξω απλώνεται το ελατοδάσος, σπαρμένο με ξέφωτα και μανιτάρια. Βάζω ένα τσίπουρο και στέκομαι στο παράθυρο χαζεύοντας την ομίχλη που αποσύρεται στη χαράδρα.

Τι θα συμβεί στην επόμενη σελίδα; Έχω αφήσει τον κύριο Ιρ να κρυφοκοιτάζει, έτσι νομίζει τουλάχιστον , προς το ανοιχτό παράθυρο του απέναντι διαμερίσματος όπου η Ιρις ημίγυμνη, υποκρίνεται πως κοιμάται. Αν δεν γυρίσω σελίδα αυτό που  έχει γίνει δεν θα συμβεί.