…αναμνηστικές

Όταν τα βάζεις με τις αναμνήσεις βγαίνεις συνήθως χαμένος. Όχι μόνο με τις άσχημες. Και με τις όμορφες τα πράγματα είναι δύσκολα, όταν κεντρίζουν την επιθυμία της επανάληψης που ερεθίζεται και γίνεται λαχτάρα. Αν μάλιστα η ανάμνηση είναι μολυσμένη, προκαλεί φαγούρα, ξύνεις, ματώνεις, σε τρώει.

Πώς να τα βάλεις με τους χιλιάδες εαυτούς των ημερών που πέρασαν; Να, εμένα μου επιτέθηκε σήμερα ο δεκαοχτάχρονος εαυτός μου από το ημερολόγιό του.

«Τι ημερομηνία λέει το ημερολόγιο τώρα που διαβάζεις; 2010 ; 2020; Τώρα που τα γράφω αυτά, σχεδιάζω πολλά, διαβάζω, περιμένω το καλοκαίρι. Εσύ, τώρα που μας διαβάζεις, τι σκέφτεσαι; Ποια απ’ όσα σχεδιάζαμε πραγματοποίησες; Που μένεις; Με ποιά είσαι; Έχεις παιδιά; Είσαι κουρασμένος; Έλα, φτιάξε καφέ, κάτσε στο γραφείο, άναψε τσιγάρο και απάντησέ μου »