…με πάταγο

Έχετε ακούσει την ησυχία που κάνει μια καλημέρα όταν πέφτει χάμω;

Δεν μοιάζει με σιωπή νιφάδων χιονιού; Εγώ νομίζω πως έχει κάτι απ’ την ντροπή τους, κάτι από την ευγένεια της κίνησής τους.

Ο φίλος μου ο Γιάννης κοιμήθηκε έξω από το σπίτι του σήμερα. Προχθές, μόλις «τελείωσε», η γυναίκα του η Μαρία έβγαλε το προφυλακτικό και μέτρησε το σπέρμα του.

«Τι είναι αυτό; Τόσο λίγο; Έχεις γκόμενα ε;»

«Όχι» απάντησε αυτός. «Δεν έχω, αλλά θα βρω».

Τον είχε διατάξει πριν «Έλα να κάνουμε έρωτα».

-Και έκανες;

-Έκανα. Τι να κάνω;

Την Παρασκευή που πίναμε καφέ τον πήρε τηλέφωνο.

«Που έχεις βάλει το σλιπάκι σου;»

«Στα άπλυτα»

«Δεν είναι. Το πέταξες ε;»

Έχετε ακούσει τον πάταγο που κάνει το εγώ όταν πέφτει χάμω;