…για την επιθυμία μετ’ εμποδίων.
28/03/2008
Μια μέλισσα χτυπάει το κεφάλι της στο τζάμι. Λαχταράμε και δύο το ίδιο πράγμα, να βγούμε στη λιακάδα, να τρέξουμε πετώντας στο ανθισμένο χωράφι της απέναντι πλαγιάς.
Είναι επίμονη, δε μπορεί να εξηγήσει την αόρατη σκληρή δύναμη που την εμποδίζει. Εγώ μπορώ. Αν φύγω, αν εγκαταλείψω την θέση μου, πρέπει να δικαιολογήσω την πράξη μου στους άλλους, που φυσικά δεν είναι διατεθειμένοι να παραμερίσουν το εμπόδιο.
Πλησιάζω, φοβάμαι μήπως με τσιμπήσει αν και απόγνωσή της πρέπει να έχει αυξήσει την ευπιστία της. Ανοίγω βιαστικά το παράθυρο, μέχρι την μέση. Δεν την εμπιστεύομαι, κανέναν απελπισμένο που περιμένει βοήθεια χωρίς να την ζητά δεν εμπιστεύομαι. Συνεχίζει να χτυπάει το κεφάλι της στο τζάμι, να προσπαθεί χωρίς σχέδιο. Η επιθυμία, η λαχτάρα δεν είναι σχέδιο.
28/03/2008 at 12:40 μμ
“Δεν την εμπιστεύομαι, κανέναν απελπισμένο που περιμένει βοήθεια χωρίς να την ζητά δεν εμπιστεύομαι…. Η επιθυμία, η λαχτάρα δεν είναι σχέδιο.”
Πραγματικά όμως τι πίνεις και δε μας δίνεις;
Εντάξει έριξα λίγο το επίπεδο, αλλά ο τρόπος που σκέφτεσαι είναι εκπληκτικός.
28/03/2008 at 4:28 μμ
καταπληκτικός ο παραλληλισμός όπως και οι συνειρμοί στους οποίους μπορεί να οδηγηθεί κάποιος απ’αυτή την ιστορία.
χαίρομαι που συνάντησα “μοιραία” μάλλον το blog σας,έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον
χαίρετε
28/03/2008 at 8:13 μμ
@taradela
Τι πίνω; “Χυμούς”
@φαίδρα φις
“Μοιραία” ?
28/03/2008 at 8:19 μμ
ναι,πώς εξηγείτε ότι δεν το έψαξα αλλά εμφανίστηκε στην οθόνη μου ξαφνικά?
29/03/2008 at 1:13 μμ
Όπως λέει και το τραγούδι… “σαν σφαίρα στην καρδιά”…
29/03/2008 at 2:36 μμ
123 λέξεις Says:
March 28, 2008 at 8:13 pm
@taradela
Τι πίνω; “Χυμούς”
Γυναικείους;
29/03/2008 at 4:06 μμ
κανέναν απελπισμένο που περιμένει βοήθεια χωρίς να την ζητά δεν εμπιστεύομαι.
Όπως συμβαίνει με πολλά κειμενά σου ετσι και δω τούτη η φράση μου μπλόκαρε το νου. Αν ξεμπλοκάρω θα επανέλθω για σχόλιο.
Υ.Γ. Η φαίδρα φίς μάλλον πάτησε κατα λάθος το “123 λέξεις” που είναι πρώτο στο μπλοκρολ μου!!!
Ε μοιραίο είναι.
Γεια χαρά.
29/03/2008 at 6:06 μμ
@ φαίδρα φις
αν δεν είχε δώσει την εξήγηση ο αλέξανδρος, θα απαντούσα πως διαθέτω έναν μυστικό αλγόριθμο που “ανοίγει” την σέλιδα στα κατάλληλα μάτια.
@paperflowers
ήταν τυχαία αλλά ελπίζω όχι μοιραία εκπυσοκρότηση
@αλέξανδρος ανδρουλάκης
Λοιπόν. Εγώ όταν μπλοκάρω ξεβιδώνω το καπάκι από το μπουκάλι του τσίπουρου και ξεμπλοκάρω. Είχα μια φίλη ζωγράφο που όταν ήθελε τσίπουρο έλεγε “Πιάσε λίγη αισθητική αλκοόλη”
@… Κοίτα να δεις που έτσι στα καλά καθούμενα φτιάχτηκε μια ιστοριούλα “Ο μυστικός αλγόριθμος της αισθητικής αλκοόλης”
29/03/2008 at 10:05 μμ
Κατ΄αρχήν δεν είναι σίγουρο πως με τη φαίδρα τα πράγματα έγιναν έτσι όπως το φαντάστηκα.
Η απάντηση που θα έδινες, αν δεν είχα μιλήσει, είναι άκρως πιο ενδιαφέρουσα.
Κατά τ΄άλλα εγώ όταν μπλοκάρω δεν μπορώ να κάνω τό ίδιο, διότι εδώ στην Κρήτη όλα τα μπουκάλια τσικουδιάς είναι ξεβίδωτα. Κι επειδή παράγω κι εγώ ρακή δεν έχω να αντιμετωπίσω μπουκάλια αλλά χείμαρους που δεν στερεύουν καμία εποχή του χρόνου.
Ας μη πω τίποτα – προς το παρόν – για το κρασί, πάω στο τρίτο μέρος του τρίπτυχου.Στη μπίρα.
Παρόλο που είμαι λάτρης της Αmstel – στην αγοραία μορφή κατανάλωσης ζύθου – αν είχαμε υπάρξει φίλοι θα μπορούσες σήμερα να λες:
“Είχα έναν φίλο ζωγράφο – που είχε και πτυχίο φυσικού – που όταν ήθελε να ξε-μανα-μπλοκάρει με μπύρα έλεγε:πιάσε λιγη αρχή απροσδιοριστίας του Heineken”
(κατάλαβες εσύ)
30/03/2008 at 8:43 πμ
@αλέξανδρος ανδρουλάκης
“Αρχή απροσδιοριστίας του Heineken” Καλό
Λοιπόν αν και το καλοκαίρι είμαι λάτρης της Καίζερ καταναλώνω την Amstel με μεγάλη ευχαρίστηση οπότε θα τα βρούμε. Πιθανολογείται πως η υπερβολική κατνάλωση μπύρας είναι αιτία της διαστολής του κοιλιακού τμήματος του προσωπικου μου σύμπαντος την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Από ότι κατάλαβα ζεις σε έναν αλκολικό παράδεισο
30/03/2008 at 8:49 πμ
μάλλον έτσι θα έγινε,δηλαδή όπως το περιέγραψε ο φίλος μου ο σολωμάντζαρος…
κρίμα,
πάνω που είχα αρχίσει να γέρνω προς τη μεταφυσική εκδοχή του συμβάντος και σίγουρα όχι με την έννοια της τυχαιότητος,
αν μη τι άλλο υπήρξε το έναυσμα για μια αποκαλυπτική και δημιουργική κουβέντα,τουλάχιστον αναφορικά με αλκοολικούς παραδείσους…
καλημέρα
30/03/2008 at 9:27 πμ
@φαίδρα φις
Ε λοιπόν είναι αλήθεια. Το ομολογώ. Έχω τον μυστικό αλγόριθμο. Αυτό που δεν έχω είναι έναν αλγόριθμο για να αυτοκαθαρίζεται το σπίτι που δυστυχώς είναι μοιραίο να απαιτεί γενική καθαριότητα. Και έχει μια λιακάδα έξω…Επιθυμίες μετ’ εμποδίων…
01/04/2008 at 9:58 μμ
Ούτε κι εγώ στη θέση σου θα την εμπιστευόμουν τη μέλισσα. Ιδιαιτέρως σε αυτή την κατάσταση…Μόνο ο μελισσοκόμος που τη γνωρίζει χρόνια ίσως θα μπορούσε να έχει κάποια σιγουριά.
02/04/2008 at 8:14 πμ
@betty
και για να παραφράσω την παροιμία “η αβεβαιότητα είναι μισή σιγουριά”